Χάρτινος Ήλιος, Ελένη Σέττα

Χάρτινος Ήλιος

Μια μέρα, θυμάμαι, μου χάρισες κάτι,
μα εγώ δεν έδωσα και τόση σημασία,
ένα χαρτάκι, κίτρινο, εφάνταζε στο μάτι, 
χωρίς μια λάμψη, μιαν ιδιαίτερη αξία.

Ήταν η μέρα ηλιόλουστη, λουλουδιασμένη,
Άνοιξη γύρω και απλώναν τα κλαδιά, 
χέρια χιλιάδες που σκορπούσαν Άγιο μύρο
κι ανέμελα γελούσαν τα παιδιά.

Πάει καιρός που οι χαρές διαβήκαν,
το Καλοκαίρι το ζεστό και ξεροβόρι
μαδά τα φύλλα και τα χρώματα χαθήκαν
πως μοιάζει το χαρτάκι πανωφόρι.

Τώρα το κίτρινο του άρχισε να λάμπει
κι ο Ήλιος σου ,αλήθεια, με ζεσταίνει.
Το χάρισμα σου, Ηλιόλουστο καράβι,
με προστατεύει και ταξίδι με πηγαίνει.