Το φύκι

Το φύκι - Γιώργος Βουτσάς

Το παρατηρούσα αδιάφορα,
μια χανόταν
μια ερχόταν προς το μέρος μου,
χωρίς ανθρώπινες τσιριμόνιες,
φύκι αυτό,
το θαλασσινό νερό η κινητήριος δύναμη του,
δεν έλεγε να φύγει!

Με τρόμο διαπίστωσα
ότι ήταν η μοναδική μου παρέα
αυτό, η θάλασσα και τα βράχια.


Αφιερωμένο στον Σωτήρη Λάμπρου